รอให้เข้าโรงเรียนอนุบาลก่อน
ก็สายเสียแล้ว

 

       ก่อนที่ผมจะเริ่มเืรื่อง ผมอยากให้คุณนึกถึงสมัยที่คุณยังเป็นนักเรียนสักหน่อย ในชั้นเรียนของคุณคงมีคนที่หัวดีมาก และมีคนที่หัวทื่มไม่เอาไหน ใช่ไหมครับ คนที่หัวดีนั้น ทั้ง ๆ ที่ไม่ได้คร่ำเคร่งเรียนเท่าไร แต่ได้คะแนนเยี่ยมทุกทีส่วนคนหัวทื่มไม่เอาไหนนั้นต่อให้ขยันดูหนังสืออย่างไร ผลลัพธ์ก็คงเหมือนเดิมทุกคนคงเคยมีเพื่อนแบบนี้มาแล้ว ทางฝ่ายคุณครูมักจะปลอบใจว่า "คนเราไม่ได้เกิดมาเป็นคนโง่หรือคนฉลาด มันขึ้นอยุ่กับความพยายามนะนักเรียน"

       แต่ตามความรู้สึกของพวกเรา เรามักคิดว่าความโง่หรือความฉลาดคงถูกกำหนดหนดมาตั้งแต่กำเนิดแล้ว ที่จริงเรื่องมันเป็นอย่างไรกันนะ ? คุณครูบอกว่า "โง่หรือฉลาดไม่ใช่เรื่องของกำเนิด มันขึ้นอยู่กับความพยายาม" กับความรู้สึกของพวกเราที่ว่า โง่หรือฉลาดมันถูกกำหนดมาตั้งแต่เกิดแล้ว" ฝ่ายไหนถูกฝ่ายไหนผิดกันแน่

       ถ้าจะให้ผมเป็นคนตัดสิน ผมก็จะบอกว่าถูกทั้งคู่ และผิดทั้งคู่ คุณอาจจะหาว่าผมพูดแบบกำปั้นทุบดินก็ได้ แต่ไม่ใช่อย่างนั้นแน่

       ถ้าเริ่มจากบทสรุปก็กล่าวได้ว่าความสามารถและอุปนิสัยของคนเราไม่ได้เป็นของติดตัวมาตั้งแต่เกิด แต่จะถูกกำหนดภายในระยะเวลาหนึ่ง เราถกเถียงกันมานานแล้วว่า คนเรานั้นถูกกำหนดโดยกรรมพันธุ์ ประเภท "เชื้อไม่ทิ้งแถว" "ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น" หรือว่าถูกกำหนดด้วยการศึกษาและสภาพแวดล้อมกันแน่เรื่องนี้หาบทสรุปไม่ได้มาเป็นเวลานาน

       แต่เมื่อไม่นานมานี้ การศึกษาทางชีววิทยาเกี่ยวกับสมองและกรรมพันธุ์ก้าวหน้าขึ้น จนกระทั่งพบว่า ความสามารถและอุปนิสัยของคนเรานั้น ส่วนใหญ่จะก่อรูปเรียบร้อยระหว่างอายุ 0-3 ขวบ กล่าวคือ คนเรานั้นตอนเราเกิดเหมือนกันหมด ไม่มีคนที่เกิดมาเป็น "อัจฉริยบุคคล" หรือเกิดมาเป็น "ไอ้่งั่ง" แต่การศึกษาตั้งแต่เกิดนั่นแหละ สามารถทำให้คนเป็น "อัจฉริยบุคคล" ก็ได้ หรือให้เป็น "ไอ้งั่ง" ก็ได้ ถ้าอยากจะทำ

       อย่างไรก็ตาม ไม่ได้หมายความว่า เราจะสามารถทำให้คนเป็นอัจฉริยะเมื่อไรก็ได้ เช่น เติบโตเป็นผู้ใหญ่แล้วก็ทำได้ เพราะความสามารถและอุปนิสัยส่วนใหญ่ของคนเราจะถูกกำหนดภายในช่วงอายุ 0-3 ขวบ เพราะฉะนั้น เมื่อเด็กเริ่มไปโรงเรียนแล้ว ความแตกต่างระหว่างเด็กหัวดีที่อะไร ๆ ก็ง่ายไปหมด กับเด็กหัวทึบซึ่งไม่ว่าอะไรมันก็ยากไปหมด จึงเกิดขึ้น

       จุดสำคัญคือ การเลี้ยงดูเด็กระหว่างอายุ 0-3 ขวบ ถ้ารอให้เข้าโรงเรียนอนุบาลก่อน ก็สายเสียแล้ว

 

บทความจากหนังสือ : รอให้ถึงอนุบาลก็สายเสียแล้ว
เขียนโดย :มาซารุ อิบุกะ
แปล/เรียบเรียง : ธีระ สุมิตร/พรอนงค์ นิยมค้า
สำนักพิมพ์หมอชาวบ้าน